Scena Prapremier „InVitro” - inicjatywa teatralna Centrum Kultury w Lublinie

Scena Prapremier „InVitro” to najnowsza inicjatywa teatralna Centrum Kultury w Lublinie. „InVitro” tworzy alternatywną propozycję o trwałym charakterze repertuarowym, skierowaną szczególnie do osób młodych, poszukujących własnej drogi. Ideą Sceny Prapremier, zgodnie z definicją in vitro wg Wikipedii, jest funkcjonowanie poza organizmem teatru instytucjonalnego, a więc „praca z żywymi komórkami wyizolowanymi z organizmu macierzystego”.

„InVitro” zaprasza do współpracy najciekawszych reżyserów młodego pokolenia, a także międzynarodowej sławy reżyserów, dramaturgów i aktorów, którzy zmierzą się z nieprezentowanymi wcześniej w Polsce tekstami oraz sztukami. Jest to absolutnie nowatorski i niespotykany dotąd projekt, mający na celu stworzenie, wraz z artystami z całej Polski, siatki współpracujących ze sobą scen wymieniających się repertuarem. Pomysłodawcą i dyrektorem Sceny Prapremier w Centrum Kultury w Lublinie jest reżyser teatralny Łukasz Witt-Michałowski. - „Nazwa teatru wzięła się od żywych komórek poza organizmem matki, w tym przypadku instytucji. Przenosząc to z języka biologicznego na sztukę, stworzymy laboratorium pracy nie uwikłane w zależności od różnych sytuacji, od związków zawodowych, wieku przedemerytalnego, od konieczności pracowania z aktorami, którzy są na etacie, czyli wszystkich bolączek teatru instytucjonalnego.Chcę uciec od teatru jako instytucji i stworzyć repertuar poza teatrem jako instytucją, zapraszając artystów, którzy u nas w Lublinie będą realizować przedstawienia jako naszą propozycję. Ta scena ma charakter impresaryjny.”

Spektakl "Nic co ludzkie" Sceny Prapremier InVitro - w reżyserii Pawła Passiniego, Piotra Ratajczaka i Łukasza Witta-Michałowskiego będzie można obejrzeć w ramach III Praskiego Przeglądu Teatralnego HAJDPARK.

„Nic co ludzkie” porusza problemy holocaustu i pogromów żydowskich w powojennej Polsce, rozgrzebując to co wyjątkowo w Polsce zostało przemilczane. Spektakl oparty został na zeznaniach świadków pogromu kieleckiego, na wstrząsających relacjach byłych więźniów KL Auschwitz-Birkenau oraz na fragmentach książki Jana Tomasza Grossa pt. „Strach”. Spektakl składa się z trzech części połączonych wspólnym tematem jaki stanowi zbrodnia. Każdy z artystów odpowie na zadane przez siebie pytanie, dotyczące stałości natury ludzkiej w sytuacji oprawcy, świadka i ofiary zbrodni.

Jako katolik - mówi jeden z bohaterów spektaklu „Nic co ludzkie” - czuję dyskomfort na myśl o tym jak, w jaki sposób rozwiązał ten problem zewnętrzny niemiecki zaborca, ale nie potrafię potępić tych, którzy w poczuciu potwornej krzywdy wyrządzonej całemu narodowi czuli niejaką satysfakcję z tego faktu. Nie potrafię sam w sobie stłumić poczucia pewnego zadowolenia. Nie potrafię i nie chcę nie cieszyć się z faktu odżydzenia polskiego krajobrazu. I uważam, że jestem wyrazicielem opinii przytłaczającej większości moich rodaków.

Przypadków nie ma. Wszystko jest powiązane. Kto dziś jest katem, kto ofiarą, a kto świadkiem w Polsce? I czego jesteśmy świadkami?

Obsada: Joanna Król, Julia Krynke, Paweł Pabisiak, Szymon Sędrowski, Robert Zawadzki
Dramaturg: Artur Pałyga
Muzyka: Paweł Passini


"Nic co ludzkie" - 19 sierpnia
Warszawa, Teatr Wytwórnia